Leestijd: 3 min

Woningdelen naar aanleiding van het coalitieakkoord

Er is al veel geschreven over wat in het coalitieakkoord staat over de woningmarkt. D´66, CDA en VVD willen terecht vooral maatregelen nemen die de hoognodige woningbouw aanjaagt. Zij willen zelfs een jaarlijkse Vereenvoudigingswet optuigen ´waarmee we wetten en regels structureel vereenvoudigen´. De nieuwe regeringsploeg wil ook de bestaande woningmarkt aanpakken opdat ´het investeringsklimaat verbetert en het aanbod van huurwoningen weer kan toenemen´, waarbij 'wordt bezien op welke punten de Wet (betaalbare huur) kan worden geoptimaliseerd om het aanbod huurwoningen op peil te houden.' Zelfs al voor de officiële evaluatie van deze wet. De nieuwe coalitie heeft met andere woorden, anders dan oud-minister Hugo de Jonge, oog voor de vermaledijde effecten van deze wet, die door de uitpondgolf van de afgelopen tijd juist minder in plaats van meer huurwoningen heeft opgeleverd. We moeten afwachten hoe en wanneer al deze mooie woorden worden omgezet in daden.

Stimuleren van woningdelen

Minder prominent in het coalitieakkoord, maar niet minder belangrijk, is het voornemen om het woningdelen te stimuleren. De uitpondgolf heeft veel aandacht gekregen. Maar minstens zo fnuikend voor de woningmarkt zijn de maatregelen die het woningdelen hebben tegengegaan. Veel verhuurders zijn hiermee gestopt omdat de huurprijzen te sterk aan banden zijn gelegd, waardoor een rendabele exploitatie niet meer mogelijk is. Verhuurders redden zich meestal wel, want die stoppen gewoon met deze vorm van verhuur en ponden zo nodig uit. Ons advocatenkantoor is de afgelopen twee jaar veelvuldig gevraagd hoe dit het beste kan worden aangepakt. Maar vooral de starters op de woningmarkt zijn hiervan de dupe. Het coalitieakkoord lijkt enige hoop te bieden dat ook hier het tij wordt gekeerd. Want: 'Ook willen we woningdelen en het verhuren van een woning in (studenten)kamers makkelijker maken, waarbij gemeenten bij zwaarwegende redenen verkamering mogen beperken'. Ik ben echter bang dat als er alleen voor wordt gezorgd dat gemeenten minder barrières mogen opwerpen voor de afgifte van woningdeelvergunningen (officieel: omzettingsvergunningen) dat niet voldoende gaat helpen.

Verhoging maximale huurprijzen van kamers

Ook hier zal, net als bij het opheffen van de ongewenste effecten van de Wet betaalbare huur, de verbetering van investeringsklimaat veel meer zoden aan de dijk zetten. De coalitie ziet dat kennelijk ook wel want in het akkoord valt evenzeer te lezen: 'We willen meer gedeelde woonvormen voor jongeren en studenten. Minder studio's en meer samenwonen levert niet alleen snel meer betaalbare woningen op, maar is ook goed voor bestrijding van eenzaamheid. Dit willen we bevorderen met objectsubsidies.' Maar de coalitie zoekt het in subsidies voor de verhuurder en ten onrechte niet in aanpassing van de prijstabel voor onzelfstandige woonruimte door de maximale huurprijzen iets te verhogen.

Huurprijsregeling kamers niet van toepassing op oude situaties

En als de coalitie de teloorgang van het woningdelen daadwerkelijk wil tegengaan, zou zij als de wiedeweerga de op 1 juli 2024 ingevoerde regeling, dat er sprake is van kamerhuur bij meer dan drie bewoners die geen duurzame gemeenschappelijke huishouding hebben, uitsluitend van toepassing moeten verklaren op nieuwe verhuursituaties. Zelfs de Raad van State was uitermate kritisch op de (onjuiste) bewering van oud-minister de Jonge dat met deze nieuwe regeling slechts bestaande rechtspraak werd vastgelegd. Maar het zou me niet verbazen dat het daarvoor eigenlijk al te laat is.

Restauratie schade van het vorige kabinet

Het coalitieakkoord bevat mooie woorden en laat (denk)richtingen zien, maar het is nog te weinig om te weten wat er echt gaat gebeuren. Wij zullen dat nauwgezet in de gaten houden en hopen met onze analyses bijdragen te leveren aan de noodzakelijk restauratie van wat oud-minister de Jonge tegen beter weten in heeft beschadigd.